Myrna op 9 augustus 2009
Laat hier een berichtje achter!
Categorieën
Archief
- juli 2010
- juni 2010
- mei 2010
- april 2010
- maart 2010
- februari 2010
- januari 2010
- december 2009
- november 2009
- oktober 2009
- september 2009
- augustus 2009
Laat hier een berichtje achter!
Dag Myrna en familie,
Wat een verdrietig bericht voor jou en jullie allemaal. Ik vind jullie zo ontzettend dapper en moedig, hoe jullie hier mee omgaan, wat een kracht spreekt daar uit! Maar eigenlijk heb ik helemaal geen woorden die ook maar kunnen uitdrukken hoe erg ik dit voor jou Myrna, maar natuurlijk voor jullie allemaal, vind. Ik denk vaak aan jullie, veel sterkte. Hartelijke groeten van Marion Boersma (oud-collega van Anouk van D&B).
lieve romy, myrna en iedereen..
zo vreselijk om dit te lezen, maar blijf hopen en geef het niet op want je weet het nooit, je weet het nooit…wonderen bestaan en myrna verdient het. lieve omhelzing en kus van ons allemaal. tineke louis tim xxx
Lieve R-J en Myrna,
Ik blijf met jullie mee hopen!
groeten ilda.
Beste Myrna & Robert,
Misschien is dit wel de mooiste zomer sinds jaren, een zomer die nog niet zolang geleden ook voor jullie een prachtige zomer zou moeten worden. Maar deze zomer is er een vol donkere wolken, een die jullie wereld doet vergaan. Dramatische vooruitzichten voor twee prachtige jonge mensen vol prachtige toekomst plannen, waar nu even helemaal niets van terecht komt. Wat ben ik geschrokken van Ton z’n verhaal over de slechte vooruitzichten, nu op Bali toch nog even Myrna’s weblog opgezocht, dat zet je wel weer even met twee benen op de grond, ook hier op het prachtige Bali, blijkt hoe kwetsbaar wij mensen zijn. Natuurlijk kent iedereen wel een of meer verhalen over de meeste slopende ziekte die de mensheid kent, maar dat deze sluipmoordernaar een lichaam van zo’n mooie jonge vrouw moet uitzoeken is niet te begrijpen. Waar blijven de beschermengelen? Geloven en hopen is wat je misschien op de been houdt omringd door alle lieve zorgzame familie en vrienden om jullie heen met wellicht de nodige humor, het lachen zal jullie wel vergaan zijn, maar een beetje humor kan opluchten.
Heel veel sterkte in deze hele moeilijke tijd.
Niels Kooijman
Beste Myrna en Robert,
Ik ben de broer van Mirjam. Dat ik tot nu toe weinig van me heb laten horen is niet omdat wij (Trea en Ik) niet met jullie meeleven, want we volgen je blog op de voet. het is alleen dat woorden tekort schieten om je gevoel hieromtrent mee te delen en omdat er zoveel anderen zijn, die dichter bij jullie staan en dus makkelijker de juiste woorden zullen kunnen vinden. Wij hebben bewondering voor de manier waarop jij (jullie) met je ziekte omspringen. het raakt ons diep, dat er _nog steeds- geen oplossing is gevonden en dat het er nasar uitziet dat er ook geen oplossing zal komen. We wensen je toe dat je omrint mag blijven met veel ioeve mensen die je steunen en liefhebben. Wer denken aan jullie en bidden voor je.
Warme groet, Hans Bosch
Lieve Myrna, Robbert en familie.
Dit is in en in verdrietig zoveel tegenslag en pijn jullie moeten ondergaan,het heeft ons zeer aangegrepen.
Het doet ons veel verdriet dat je dit allemaal moet meemaken lieverd.
Allemaal heel veel sterkte en liefde.
Dikke knuffel Barend en Marie.
Lieve Myrna,
Met afgrijnzen las ik het bericht van de botbreuk ,die je opdeed door de fietsen-val, kan het nu nog meer krankjorem voor je lopen. Mijn God ,was mijn eerste reactie , hoeveel lijden kun je dragen?
Ik ben via Mira Brand van je situatie op de hoogte, hoe je mooie ,jonge ,sterke leven, een richting ingeslagen is door deze kanker die, naar het, voor ons, onzekere einde leidt.
Leven in het moment, lichtpunten zoeken in de duisternis, een lach ontvangen en geven waar tranen en bedroefd zijn, zoveel meer ,natuurlijke zou zijn. Dat klinkt allemaal eenvoudig maar in jou situatie heb je enorme heldenkracht nodig om zin te maken van alles wat er op je schouders wordt gegooid.
Ik ben een borst kanker “survivor” en er waren dagen dat ik met een kop vol stinkende chemo,een buik zonder gevoel en een onzekere toekomst voor mijn leven en huwelijk,dacht dat t einde genade zou zijn…
Myrna ,ik denk vaak aan je, ik doe schietgebeden voor , een oneindig resevoir voor jou, vol Grace, liefde van allen om je heen, begrip voor de oneindige cirkel van leven,hoop,dromen en een nieuw leven nadat het hier eindigd, en voor kracht, kracht en meer kracht .Want hoeveel wij allemaal willen dat we ‘t weg konden nemen van je, kanker en het omgaan ermee, blijft een intens persoonlijke strijd.
Je lichaam is sterk ,het is “under attack” ik hoop dat je komt tot een moment van vrede, waar je de enorme “Battle” ,die de cellen in je lichaam voeren, als een spektakel van grote proporties kan zien. Wij bidden allemaal dat de goede cellen gaan winnen,met alle middelen mogelijk…
Alle liefs van mij en mijn man David, Claire Marple ( vriendin van Mira)
Wat ik nu lees is weer niet van deze wereld lijkt het wel .
Hoeveel pech kan je hebben .
Toch wil ik je van deze kant veel sterkte wensen met het verwerken van dit drama.
Het is toch gek als je om je heen kijkt en iedereen gaat maar door vaak niet wetende wat er ergens anders aan de hand is .
Wij denken vaak aan je Myrna .
Vorige week Joëlla van ponykamp gehaald helemaal trots dat ze weer van alles heeft bij geleerd. (ze is inmiddels wel uit jou laarzen gegroeid).
En zo gaat het dan maar door.
We willen je heel veel sterkte wensen vanaf deze kan.
En hou vol je kan het dat is al bewezen.
Grtjs
Henk Corrie
Joëlla Stefan en Donny.
Dag Myrna en Robert,
Het laatste bericht deed mij huiveren, erger bestaat niet, maar helaas is gebleken dat het lot nog zwaarder kan zijn. Met zo’n vervelende botbreuk. Wanneer gaat de zon weer schijnen voor jullie? Maar geef niet op, als er een god bestaat zal deze toch op enig moment moeten ingrijpen en het slechte keren in het goede! Sterkte toegewenst om ook deze extra tegenvaller weer te overwinnen.
Hartelijke groeten,
Niels Kooijman
Lieve Myrna,
Verbijsterd hoorde ik van Henk het bericht van je val en beenbreuk…zojuist lees ik op je weblog het schrijven van je moeder…ongelofelijk wat jou, Robbert en je ouders, allemaal overkomt!
Wat is dan je bron? Waar put je nog uit om door te gaan, te blijven hopen en geloven?
Lieve Myrna, ik wens je alle liefde en kracht om terug te komen bij jouw motto: “Trust is a must”…
Liefs ook aan je ouders, zus en Robbert!
Jolanda
fijn dat je weer zo snel thuis bent lieverd,laat je maar lekker verwennen .
dikke kus
Barend en Marie
Beste Myrna en Familie,
Vanuit Mexico kan ik jullie vertellen dat ik ontzettend met jullie meeleef.
Wat een vreselijke periode die jullie allemaal meemaken. Het is echt heel onbegrijpelijk dat zoiets kan gebeuren.
Ik hoop echt het beste voor allemaal.
Dikke kus
Sven van Reenen
lieve Romy,Peter en Myrna
even een berichtje om te laten weten ,dat ik verschrikkelijk met jullie meeleef
ik denk veel aan jullie en wens jullie veel sterkte
xx nettie van zandbergen(aristos)