Lieve allemaal,
Welkom op mijn persoonlijke weblog. Het schrijven op een weblog vind ik leuk om te doen. Mijn vuurdoop was voor onze reis naar Nieuw Zeeland en Australie. En ook ditmaal zijn mijn persoonlijke avonturen te volgen. Helaas is de aanleiding van deze weblog minder leuk. De komende maanden hou ik jullie hier op de hoogte van mijn gevecht tegen kanker. Een gevecht dat ik, ondanks de zware en lange strijd, uiteindelijk ga winnen. Dat staat voor mij vast! Mijn motto is dan ook: TRUST IS A MUST! Ik geloof namelijk dat als je je verstand op nul zet en vol overtuigt bent van de goede afloop, dit ook zal gebeuren.
De komende tijd zal er veel met mij gebeuren en hou ik (of Robbert / mijn ouders) jullie via deze weblog op de hoogte van mijn ziekte. Blijf mij dus op de voet volgen en laat gerust een bericht achter. Alle steun en reacties sterken mij alleen maar in de strijd. Alvast heel erg bedankt!
Veel liefs Myr
Hi lief vond het leuk je vanmiddag
weer even te zien! Ik ga je weblog
goed in de gaten houden!
En kom nog heel vaak bij je langs om
lekker te kletsen!
Succes morgen!
Dikke kus Kim
Lieve Myrna,
Het gevecht is nu begonnen inderdaad en wij wensen je heel veel kracht, moed en geloof tijdens deze zware strijd. We zijn er voor je en we gaan ons best doen om je hier doorheen te slepen.
Ook voor Robbert zijn we er natuurlijk.
Hopelijk zien we je snel weer en we houden je site in de gaten hoor.
Een hele dikke kus, ook van je kleine neef!
Veel liefs,
Terence, Esther en Toni
hey lieve zus,
Ik houdt nu niet de weblog van je geweldige reis in de gaten maar jouw gevecht tegen kanker. Ik ben zo ontzettend trots op je en ik weet dat jij helemaal beter wordt en straks op je paard door de bossen aan het galopperen bent.
Gisteren heb je je eerste chemo gehad en daar voelde je je niet zo lekker door, ik hoop dat dat minder voor je wordt. Ik zie je vanmiddag en ik denk aan je!
love u, kus
je zussie
Wat moet je schrijven over iets dat je niet kunt bevatten? Hoe grillig kan het leven zijn? De afstand tussen de top van de Sagarmatha en de bodem van de Marianentrog is niets vergeleken met de dunne scheidslijn tussen onbezorgd geluk en inktzwarte toekomst. Het bericht over Myrna treft mij als een moker. Onze Myrna, met haar lieve meisjesstem en haar vriendelijk sterke uitstraling in de klauwen van een afschuwelijk monster. Hoe durf je, beest. Laat los, ze is van ons!
Myrna is sterk en zelfverzekerd. Zij geeft vooraf het doel aan, gaat daar recht op af en geeft niet op, zoals we van een Brussel gewend zijn. De strijd is begonnen. Vaak levert dat alleen verliezers op. Dit keer kan dat niet. Dit keer mag er maar één winnen. Degeen met de meeste fans. Mag ik ook één van zijn? Ga winnen, Myrna. Wij moedigen je aan!
Lieve Myrna,
Super, dat je zo het gevecht aan gaat, want het is niet makkelijk en erg zwaar. Maar dat ondervind je zelf al, dus gaan we je gewoon bombarderen met positieve energie. Dat is volgens mij het enige wat helpt. En je gesterkt voelen, dat je zo’n fijne familie en vrienden hebt. Je staat er dus niet alleen voor. Wij wensen je heel veel liefs toe en ik hou je weblog in de gaten en af en toe zal ik een berichtje sturen en of een kaartje.
Groetjes,
Christa, Gerard, Sabina, Richard Bushoff
Lieve Myrna,
Waar moet je over beginnen te schrijven als je zo’n bericht hoort.
Dit hoort niet bij jou, zeker niet op die leeftijd.
Eigenlijk bij niemand.
Je maakt nu een moeilijke periode door, en je gaat je beroerd voelen door de behandeling.
Je hebt één troost en daar kan je jezelf aan optrekken, als het uitzichtloos was waren ze niet aan die behandeling begonnen.
De andere troost is dat je deze strijd niet alleen voert.
Je hebt gelukkig je ouders – zus en vrienden.
En heel veel mensen die jou kennen.
Al die mensen denken aan jou, en willen maar één ding.
Kom weer snel achter dat bureau zodat we je weer zien stralen.
Ik ga nu snel afsluiten, anders wordt pappa boos.
Lieverd, ik ga vanavond weer praten met m’n Vriend boven.
Lieve myrna,
Ik weet absoluut niet wat ik moet zeggen of doen om je te steunen in deze periode. Ik ben nog even perplex dat jouw dit moet overkomen. Ik ga je blog in de gaten houden en wens je heel veel sterkte en positiviteit. Al kan ik me nog wel herinneren dat je die ten overvloede hebt,
liefs Marieke
Myrna!!
Ik weet niet wat ik lees…
Tja.. ik ben nog even geschrokken hoor..weet even niet wat ik moet schrijven..
Gelukkig weet ik hoe sterk en standvastig je bent.
Houd je taai en veel sterkte.
Ik houd je blog id gaten ok?
Grjes Henri
Lieve R.J en Myrna,
Ik heb vanmiddag pas het vreselijke nieuws gehoord!
Ik weet dan ook even niet wat ik zeggen moet, ben er stil van , het enigste wat ik nu even kan doen is jullie allemaal sterkte wensen.
Veel liefs Monique Rob Anouk en Joy
Hoi lieve Myrna,
Wat een mooi gedicht! Je verwoord wat jouw gevoelens zijn aan het papier toe.In dit gedicht zit alles wat jij bent: Liefdevol,
lief, zacht, gevoelig, ontroerend, mooi, bijzonder, kanjer, zelfbewust,oprecht, eerlijk.
Lieve Myrna jij bent nog veel meer als deze woorden! Ik heb veel respect voor jou, en het warme nestje om je heen!
Dikke kus, ook voor Mama en Papa.
Martin Pels.
Myrna,
Ik wens jou, je ouders,, je zus en je dierbaren alle goeds voor 2010!!! Een veel beter jaar dan het voorgaande in ieder geval.
Aan Nathalie vraag ik regelmatig hoe het met je gaat en zij wees mij op je weblog. Ik heb je weblog gelezen en laat je weten dat ik je heel dapper vind en bewonder hoe krachtig je blijft!
Lieve groet en het allerbeste voor je! Ik denk aan je en aan je ouders!
Mirjam Ohlenbusch
Beste Myrna,
Ik lees hier over je gevecht en hoe goed je je er doorheen slaat.
Je weet wel waar ik werk denk ik
en heb hetzelfde meegemaakt, alleen niet door ziekte maar door een ongeval.
Als ik je kan helpen of van informatie kan voorzien laat maar weten. Inmiddels kan ik skieen, duiken, fietsen en behoorlijk lange wandelingen maken. Misschien help het als ik vertel dat je bijna alle kan met een prothese.
Verder wens ik je veel sterkte.
Groet,
Bob