Afgelopen donderdag heeft Myrna een gesprek gehad in de Daniel den Hoed Kliniek in Rotterdam met een arts/oncoloog, die zich bezighoudt met onderzoek naar zeer zeldzame weeskankers. Deze arts vertelde Myrna, dat ze heel erg ziek is, en dat hij geen oplossing heeft voor haar. Momenteel lopen er geen nieuwe studies, waar Myrna voor in aanmerking zou komen. Peter, Robbert en Myrna kwamen afgelopen donderdag verslagen thuis. Myrna moet volgens deze arts berusten in het feit, dat ze ongeneeslijk ziek is en niet meer beter gaat worden. Hij hoopt, dat de chemo’s die ze momenteel krijgt aanslaan, zodat alles enigszins vertraagd kan worden. Dan heeft Myrna volgens hem nog een poosje (dit heeft hij letterlijk zo gezegd). Maar Ewing is zo aggressief, het zal altijd weer door de chemo barricade heenbreken. Volgens hem moet Myrna er in berusten, dat ze niet meer beter gaat worden. Ieder lichtpuntje wordt onder je voeten vandaan geslagen. We zien een kanjer van een dochter, die gevochten en gestreden heeft en ze krijgt er helemaal niets voor terug. Alleen liefde, maar geen toekomst.
We hebben ook afgelopen vrijdag met elkaar onze biezen gepakt en zijn een paar dagen gaan varen.
We zijn naar Muiden gevaren, hebben daar bij tropische temperaturen in de Koninklijke jachthaven gezien, dat Nederland Brazilie heeft verslagen. De volgende dag zijn we naar Hoorn gevaren, waar Robbert vandaan komt, waar zijn ouders, zijn zus en zwager en neefje en heleboel lieve vrienden van hun wonen. We zijn
’s avonds uit eten geweest bij Spijkers, een sfeervol restaurant. Daarna zijn Myrna en Robbert nog met vrienden uit geweest en heeft Myrna nog gedanst en genoten. Zondagmorgen kwamen ze weer bij ons aan boord, ze hebben geslapen bij de ouders van Robbert en zijn over het IJsselmeer weer richting Amsterdam gevaren. Myrna heeft zelfs nog samen met Robbert in het IJsselmeer gezwommen. ’s avonds zijn we bij goede vrienden van ons in Amsterdam in hun jachthaven aangemonsterd en hebben daar nog een nachtje doorgebracht. Myrna en Robbert hebben die avond weer op de Nassaukade geslapen met uitzicht op die Oude Wester. Vanavond zijn haar lieve zus Anouk en haar vriend Ramon bij hun. Ze hebben lekker gegeten in een tapasbarretje bij hun om de hoek.
We hebben een bijzonder weekend achter de rug, wetende dat we er alles uit moeten halen om nog met elkaar te genieten. Gelukkig is het mooi weer en maakt de zon veel goed. Maar het is niet te accepteren, dat Myrna zo ziek is, dat ze niet meer beter gaat worden. Haar strijd, al ruim een jaar lang, mag en kan toch niet voor niets zijn geweest. Ook wij weten, dat de oplossing heel moeilijk zal worden, maar we blijven hopen en geloven. Misschien tegen beter weten in, maar we hebben geen keus. We leven bij het moment, in het nu. Kijken niet meer achterom, over het waarom en de te late diagnose, dit heeft geen zin. Maar als er dan engelen bestaan, en als we allemaal een beschermengel hebben, waarom houdt Myrna haar beschermengel zich tot nu toe dan schuil?
Myrna is ontzettend sterk, natuurlijk is ze ook verdrietig en snapt ze het ook niet. En is ze heel boos. En vindt ze het zo oneerlijk. Maar ze blijft vechten en ze blijft hopen op een wonder.
De zomervakantie is aangebroken, velen zullen binnenkort weer elders een aantal weken doorbrengen. We wensen iedereen een fijne zomer toe. En wij houden ons vast aan Myrna haar credo: TRUST IS A MUST!!!!!!!
Zomergroeten, Romy
Lieve Romy,
Je kind zo te moeten zien lijden is het ergste dat een moeder kan overkomen… Wat een machteloze strijd moeten jullie leveren tegen een laffe tegenstander. Ik blijf met jullie mee hopen, er zijn nog steeds uitzonderingen en Myrna heeft het zó verdiend om zo’n uitzondering te zijn!!!!!!
Heel veel liefs,
Kitty Hoogeman
Niet te accepteren en onvoorstelbaar hard. Maar wat een kracht stralen jullie uit! Ik blijf hopen, hoop doet leven…. Geniet van elke dag, voor zover dat mogelijk is. Er zijn ontzettend veel mensen die met jullie meeleven!
Sterkte!
Dennis
Dit maakt me zo verdrietig. De ideeen die Myrna me heeft gegeven voor mijn scriptie, daar ben ik ook mee doorgegaan, dat een ziekenhuis leven en gezondheid moest symboliseren. Dat is de kern geworden van mijn ontwerp. Ze is zo belangrijk voor me, omdat ze me die inzichten heeft gegeven.
Geniet Myrna, geniet!
Met liefde,
Sara
Lieve Romy,
Wat een vreselijke tijd maken jullie als gezin door. En wat geweldig dat jullie ondanks de pijn en het verdriet zoveel kracht uitstralen, en dat alleen al via de weblog. Blijf knokken en geniet van elk moment. Wij wensen jullie vanuit het zuiden des lands heel veel sterkte toe.
Heel veel lieve groetjes van Patricia
Lieve Allemaal
Bij het lezen van jullie laatste nieuws over Myrna lopen ondanks
de tropische temperaturen de koude rillingen over mijn rug
Wat moet je nog tegen jullie zeggen misschien alleen trust is a must en dat jullie geweldig zijn met zijn allen om zoiets vreselijks met ze allen te verwerken
Heel veel sterkte en liefs van Pieter en Joke
beste allemaal,
fijn om te lezen dat jullie samen nog zo’n fijne tijd met elkaar hebben ook al is het een gedwongen keuze.Gevoelens en wrede realiteit lopen door elkaar en naast elkaar. Ik weet verder niet wat te zeggen , wat valt er nog te zeggen? Samen zijn jullie sterk en kunnen jullie elkaar steunen en troosten. Heel veel sterkte en juist nu is trust a must om de komende periode op alle fronten aan te kunnen. En je hebt gelijk; genieten is nu belangrijk. liefs gaby
Woorden schieten te kort bij dit vreselijke nieuws ….
Heel veel sterkte en kracht.
Liefs Petra
Lieve Romy
Het liedje “is dit nu later” van Stef Bos laat me niet los, het blijft maar in mijn hoofd rondzingen.
De tekst is zo passend en pakkend
Ik heb de afgelopen dagen al een paar keer wat proberen te schrijven maar telkens kon ik geen woorden vinden, zo ook nu weer. Ik weet niets te schrijven alleen maar dat ik in mijn gedachten met jullie meevecht
dikke kus
Eric
Lieve familie,
Hoe moeten we hier nu op reageren? Welke woorden kunnen we nog kiezen? Dit is zo hard en onrechtvaardig, hier zijn geen woorden voor. We hebben het al vaker geschreven maar jullie kracht maakt ons opnieuw stil. In gedachte zijn we heel dicht bij jullie en natuurlijk blijven wij hopen op een wonder. Heel veel liefs van ons, Herbert en Sandra
Lieve myrna,
Waarom, waarom we krijgen geen antwoord hierop. Er zijn hier geen woorden voor. Blijf vechten kanjer.
liefs Hans en Els
lieve Romy,
te moeten horen dat je kind ongeneeslijk ziek is,
is t ergste wat je kan overkomen als ouder zijnde
die machteloosheid, die pijn diep in je hart.
kan alleen zeggen, pak de mooie momenten
en geniet met elkaar.
liefs Willy
Oh wat heftig weer! En ik blijf in herhaling vallen maar wat vind ik het knap van Myrna dat ze ondanks alles zo sterk blijft. En hoop doet leven dus laten we hopen dat het wonder komt!
Geniet van alle mooie momenten die jullie nog met elkaar mogen beleven!
Ik blijf duimen!
Wat is het ontzettend moeilijk om hier woorden voor de vinden. In ziekte zit geen enkele rechtvaardigheid. En op het waarom krijg je geen antwoord. Er is geen enkele reden waarom je dit gevecht zou verliezen, alleen een oorzaak. Ik hoop dat het medeleven van zoveel mensen jullie sterkt en jullie kracht geeft in de moeilijke tijden waar jullie nu doorheen gaan.
Woorden schieten tekort wat jullie als familie meemaken het tart elke voorstelling. Maar de hoop en kracht die jullie als eenheid gezamenlijk uitstralen maakt ons stil en bescheiden.
Pluk elke gegeven dag intens.It is a must too!
Heel moedig om je gevoelens en vreselijke medische dignoses zo maar even neer te schrijven. Fijn dat jullie dat met ons willen delen. Prachtig dat jullie samen nog een paar gezellige dagen hebben doorgebracht. Geniet van elkaar en wij beseffen eens te meer dat gezondheid een groot goed is. We blijven met jullie hopen en vertrouwen op een wonder. Carpe diemen en trust is a must!
Elise & Gerard
Tegen een ziekte valt dus niet te vechten. Een ziekte wordt bestreden. En als de medische wetenschap is uitgestreden, dan geef je niet op, dan geef je je over. Overgave, aan de niet te accepteren werkelijkheid. Een bijna onmenselijke taak. Ook in dit proces blijft Trust a Must.
Ondanks de wanhoop voert de liefde voor Myrna en de gezamenlijke verbondenheid de boventoon.
Ik wens jullie door de tranen heen heel veel gelukkige, liefdevolle momenten toe. Hold on!
Kus van Kr=10 en kerelsxxxx
O lieve mensen hoe moet je nu op deze berichten reageren? Ik kan er niet de juiste woorden voor vinden. Het is zo gemeen!
Wel fijn te lezen dat jullie toch van elkaar genieten en ondanks al het verdriet, de boosheid en onmacht ook leuke tijden met elkaar door brengen.
Wat heb ik met jullie te doen! Heel veel sterkte!
Hele, hele, hele dikke knuffels
Susan
Lieve Myrna, we hebben elkaar al een tijdtje niet gezien maar je bent gebrandmerkt in mijn hart. Geen dag gaat voorbij zonder dat ik aan jullie denkt.Het doet me pijn en mijn hart huilt als ik aan jullie denkt.Ik weet precies wat jullie meemaken. voor mij is het een dubbel gevoel, omdat het met je vriendin Ang beter gaat en jij nog zo hard moet strijden.Maar zoals je het zelf zegt “TRUST IS A MUST”. Een hele dikke brasa voor jullie allemaal.
George
Lees vaak even mee……weet nooit wat te zeggen. Ben met stomheid geslagen! Zo nu ook weer….wat moet je zeggen in zo’n geval!!!
Er zijn geen woorden voor!!!
Groetjes Susanne (nichtje van Peter)
Lieve allemaal,
Ik weet niet hoe te reageren maar ben met stomheid geslagen het is zo gemeen en oneerlijk.
Wat goed en heerlijk dat jullie erg van elkaar hebben genoten de afgelopen dagen en jullie daar veel kracht uit putten.Blijf genieten van elkaar en blijf geloven in een wonder, wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Heelveel liefs en sterkte de komende tijd voor jullie allemaal.
Liefs,
Mirjam Hoogduin
lieve allemaal,
ondanks alle angsten en verdriet blijft de hoop!
Maar vooral de kracht van jullie allen is:
LIEFDE !!!
denk aan jullie, liefs chris
xxx
Dag lieve mensen,
Net terug van vakantie en zo nu en dan volg ik de ontwikkelingen bij jullie,het bericht over Myrna heeft mij al diep geraakt wat moet dat dan met jullie doen.
Het leven is niet altijd eerlijk we proberen alles te analiseren ;waarom,wanneer,hoeveel, de antwoorden blijven soms stil.
Ik denk Myrna als ik alles zo lees dat het voor iedereen een voorrecht is om jou te mogen kennen zoveel mensen die je lief hebben,laat dat een kracht zijn die een wonder kan verrichten
want dat is wat ik jullie met heel mijn hart toewens!
heel veel sterkte en liefde
Frans