Je hebt misschien wel een afslag genomen, maar voor mij zit je “slechts” op de parallelweg, en ga je nog steeds dezelfde (goede) kant op! En dankzij jouw ongelooflijke, onvoorstelbare positieve instelling doe je nog steeds volledig met iedereen mee…

Natuurlijk is het allemaal heel erg zwaar en moeilijk, maar met al die mensen om je heen die je steunen komt het goed. Zuid-Frankrijk lonkt naar je en wacht op je.

Sterkte!

Dennis

Begrijp uit het bericht van Peter en Ingrid dat je alweer in het AMC bent geweest voor een nieuwe kuur. Hoop dat het weer een beetje beter met je gaat want in je laatst geschreven bericht konden we allemaal lezen dat het toch maar moeilijk is. De komende weken zal je ook nog op een zijspoor staan maar we hopen toch dat je vanaf het voorjaar weer kan invoegen op de goede weg.Vorig jaar stond ik buiten met je moeder je praten en toen zij ze over een jaar weten we pas meer, volgens mij zit het eerste half jaar er nu bijna op laat het tweede half jaar gaan over herstel je hebt het verdiend.

veel liefs Wout en Daphne

Wij lezen elke x weer vol bewondering jou verhalen.
Je schrijft zo positief, maar ik merk ook dat je hart huilt.
voor je gevoel zit je op de verkeerde afslag
maar die TomTom van jou werkt nog prima.
Uiteindelijk kom jij ook weer op die snelweg.

Lieve groeten,

Willy, Tom en Manouk

Ik zal me eerst even voorstellen, want je kent me niet, maar je ouders kennen me wel en speciaal jouw moeder Romy, want ik ken haar van de jachthaven in Leimuiden (wij hadden toen ‘n sloep) en van de sportschool PLUX.
Mijn naam is Bert en ik woon in de Eidereend vlakbij jou en je ouders, vroeger toen je nog ‘n klein meisje was kwam ik je wel eens tegen met jouw ,toen nog jonge, labrador , ik liep n.l. ook regelmatig met mijn hond in die omgeving.
Ik ben maanden geleden jouw moeder tegengekomen, nadat ik haar ‘n tijd niet had gezien op de sportschool en zij vertelde mij het treurige nieuws over jou en de evt verschrikkelijke gevolgen daarvan, er was toen nog niets van de toekomst bekend.
Nu was ik afgelopen weekend bij vrienden op bezoek, ook in de Eidereend en toen hoorde ik het verhaal van jou Myrna en dat heeft me heel erg getroffen en diep geraakt. De volgende dag heb ik jou weblog bekeken en toen begreep ik pas echt wat voor ‘n verschrikkelijke periode jij hebt moeten doorstaan, ik was er stil van, wat kun je allemaal niet meemaken in zo’n korte periode. Dit moet voor jou ‘n onbegrijpelijk moeilijke fase in jouw nog zo jonge leven zijn, dit is niet te bevatten. Je staat er pas bij stil als je jouw verhalen leest op jouw weblog, waarin je alles heel realistisch benaderd en beschrijft en toch proef ik in jouw tekst dat je van binnen schreeuwt en huilt om het ongeloof en onbegrip dat jij met je meedraagt en dan toch aan de buitenkant die betoverende glimlach weet te brengen op jouw gezicht. Ik ben diep onder de indruk van jouw strijd tegen deze waanzinnige sluipmoordenaar die het fikst om jouw toekomst van de ene op de andere dag op ‘n totaal ander spoor brengt welke jij niet hebt uitgekozen, maar wel voor jou is bepaald. Je verliest de grip, de zelfstandigheid en de mogelijkheid om hier ‘n barricade op te werpen om deze nachtmerrie te doen stoppen, wakker worden heeft geen zin, je blijft er midden in zitten en je hebt het maar te accepteren dat deze nachtmerrie zo ellendig de werkelijkheid is geworden.
Al jouw verhalen getuigen van ‘n enorme wilskracht, strijd en geloof, om de toekomst naar je toe te sleuren en te omarmen om maar zo snel deze nachtmerrie te vergeten en weer te mogen leven zoals jij dat altijd voor ogen hebt gehad met je vriend en je ouders om je heen en met al die lieve vrienden die er voor je zullen zijn om je te steunen in deze oneerlijke strijd, maar geloof me Myrna, jij gaat die strijd winnen want je verdient het om te mogen leven zoals jij dat wil en niet die vreselijke ziekte die ‘n anker heeft uitgegooid om jou te willen stoppen, geef niet op Myrna, je bent onbegrijpelijk dapper, moedig en vol levenslust en die kracht heb je niet voor niets gekregen,dat is om de strijd te winnen en straks alle liefde, aandacht, genegenheid in alle rust te mogen omarmen en je zult er als geen ander intens van genieten, want je hebt de strijd straks gewonnen, de pijn vergeten en alle ellende in ‘n doosje gedaan en opgestuurd naar “onbekende bestemming”.
Jij bent ‘n ongelooflijke dappere jonge vrouw en ik kan me voorstellen dat iedereen om jou heen geweldig trots op jou is zoals jij dit ondergaat en er toch zo rationeel over kunt praten zonder dat je ‘n klacht of iets negatiefs over je lippen brengt.
Myrna, ik moest dit alles even kwijt en ik weet dat de toekomst voor jou er heel rooskleurig uit gaat zien, zodat je volop van het mooie leven kan genieten, je hebt in ieder geval voor veel mensen het leven al mooi gemaakt met jouw instelling , jouw strijd, jouw geloof en jouw liefde voor het leven.

heel veel sterkte toegewenst,

Bert Grömmel

Heel veel sterkte de komende dagen in het AMC. Ik hoorde van je moeder dat deze kuur gelukkig een dagje korter duurt. Dus als het allemaal goed verloopt ben je zaterdagavond weer thuis. Hoop dat de tijd een beetje snel voorbij gaat.

groetjes Peter Ingrid Sven en Martijn

Dat heb je mooi gezegd! Het jaar van herstel is begonnen. Nu nog de koude wintermaanden door en daarna op naar het herstel in het voorjaar!

Ik wens je alle kracht en goeds toe die je nodig hebt en ben ontzettend trots op je!

Kus Peter

Wat heb je weer prachtig geschreven!
De manier waarop je schrijft, laat zien dat jij alweer de oprit naar de snelweg te pakken hebt en op de goede weg bent!
Ik weet zeker dat jij zometeen de goede afslag neemt en volgend jaar tussen de mensen op het ijs zal staan!
Ik wens jou en je dierbaren het allerbeste voor 2010.

Liefs Manon
(BCC finance)

Ik hoorde laatst van Peter dat je een blog hebt. vanavond heb ik het opgezocht en al je verhalen (en die van de mensen om je heen) gelezen. Wat heb ik een hoop respect voor je! Wat ben jij supersterk en wat sla jij je overal goed doorheen.

“Op het einde komt altijd alles goed, Is nog niet alles goed? dan is het nog niet het einde”

Dat is een spreuk waar ik me vaak aan heb vastgehouden. Ik heb gelezen dat jullie heel veel van deze mooie spreuken hebben. Hou je daar aan vast.

We denken vaak aan je.

Liefs Raymond en Janneke

Je verlangt op dit moment naar de buitenwereld maar ga naar je binnenwereld, daar is waar
geluk en vrede te vinden is. Dat is waar het altijd zal zijn .Haal de tijd uit je ziekte.

Liefs Adinda