Vandaag is het 6 januari en 2010 is inmiddels volop aan de gang. De eerste ziekenhuisbezoeken van dit jaar zitten er dan ook alweer op. Gisteren zijn de hechtingen eruit gehaald. Ik heb ze niet allemaal geteld, maar het waren er wel meer als dertig. De zuster was dus even bezig. Dr. Schaap zei dat de wond er goed uitzag. Hij wenste me heel veel succes, want als het goed is zie ik hem nu niet meer. His job is done.
Vandaag heb ik een klein onderzoek gehad om mijn hartfunctie te testen. Dit heb ik in juli ook al eens gehad. Toen was alles goed, maar de chemo kan schade geven aan je hart en daarom wordt het nu weer getest. Ook een beetje om te kijken of alles goed is voor de zwaarste chemo, die waarschijnlijk in februari gaat komen. Ik was vanochtend rond 12.00 uur weer thuis. Toen heb ik even gelezen en ben uiteindelijk in slaap gevallen. Ik voel me op zich wel goed, maar ben moe van alle pillen die ik slik. Helaas werkt het allemaal niet echt voldoende. Ik heb nog steeds veel last van fantoompijn. Aan het eind van de middag/avond wordt het meestal erger. Ook heb ik meer last als ik buiten ben geweest. Dat heeft denk ik te maken met de kou van dit moment.
Vanwege die kou, ligt Nederland er momenteel weer prachtig bij. Veel sneeuw en als dan de zon ook nog schijnt is het een prachtig winterlandschap. Dan vraag ik mezelf weleens af waar het mis is gegaan. Als ik het visualiseer zie ik mezelf zitten op de snelweg in de auto. Samen met alle andere automobilisten en mensen om me heen. Volop in het leven. Onderweg naar je bestemming. En dan opeens verdwijn ik uit die massa en die stroom en neem ik een heel verkeerde afslag. Doe ik niet meer mee met de rest en draait mijn leven alleen nog maar om ziek zijn en vooral: beter worden. Het voelt soms alsof ik verdwaald ben. En alhoewel dit nu al een half jaar mijn leven is, vraag ik me nog steeds dagelijks af wanneer ik weer terug mag naar mijn oude leven en deze foute droom afgelopen is.
Helaas kan dat niet meer en is dit nu de realiteit. Dit is nu mijn leven en nu is het allemaal heel erg @#$%^&* en zwaar. Maar straks over een jaar, sta ik weer tussen al die mensen hier achter op het ijs. En schaats ik mijn nieuwe leven tegemoet. Net als iedereen. Want dat is mijn grote wens voor 2010 weer meedoen met de rest en gewoon lekker leven.
Liefs Myrna
Hé toppertje
Je hebt geen keus, je moet terug komen want ik verdedig toch zeker niet voor niets jou plekkie op de afdeling!!
Er komen links en rechts wat mensen van Polectro binnen op 2 hoog maar ik het gezegd dat ze van jou stoel en bureau af moeten blijven want voordat we het weten ben je weer terug!!
Je moet de groeten van Deborah van Sodexo hebben, ik ben vandaag bij ze langs geweest om een aantal zaken door te spreken en ze vroeg naar je en ik moest je echt de groeten doen.
Ik hoop dat ik weer snel even een bakkie bij je kan komen drinken
tot snel
dikke kus
Eric
Beste Myrna,
Franciscus van Assisi heeft ooit gezegd:
‘Wij hebben een bepaalde mate van moed nodig om gelukkig te zijn.’
Als ik jou weblog lees denk ik dat het je aan moed niet ontbreekt en je heel snel weer de goede afslag neemt en op de snelweg van het leven zit.
De allerbeste wensen voor jou en je dierbaren in 2010.
Onno
Hoi Myrna,
De laatste weken hebben wij jouw wel en wee meer via sms berichten van je vader en moeder gevolgd dan jouw web. Dat zijn toch altijd korte berichtjes maar vandaag zijn wij er voor gaan zitten je web te lezen want het is ontzettend veel wat er de afgelopen periode weer is gebeurd. Zoveel gebeurt er bij sommigen in hun hele leven niet! Wat moet je veel doorstaan, wat is het allemaal vreselijk, maar wat doe je het, net zoals het afgelopen half jaar, weer ontzettend goed!!! Wat kan je alles mooi en knap omschrijven, ga er maar aan staan om zo te kunnen schrijven over deze vreselijke periode in je leven. Maar dat talent heb je van je moeder, want die heeft dezelfde gave….Jullie kunnen als gezin ontzettend trots zijn op elkaar, jullie onderlinge liefde, de band die jullie hebben, die jullie zoveel kracht geeft hier met z’n allen je doorheen te slaan op de manier zoals jullie doen!
Ga zo door meisje, jij gaat het zeker redden!!!!
Liefs Peter & Jacqueline
Lieve Myrna,
Zo’n positieve instelling kan maar 1 ding betekenen, je zit weer op de snelweg en binnenkort pak je de goede afslag!! Er komen eerst nog een paar lastige afritten (ong februari) maar daarna is het 1 rechte weg rechtdoor tot de juiste afslag. 2010 wordt jullie jaar. Liefs van ons
Lieve Myrna,
Je klinkt zo ontzettend moedig en sterk, maar zeker ook realistisch. Ik ben ervan overtuigd dat je er komt!!
Nog steeds vind ik het wel onwerkelijk.. We zijn samen opgegroeid en dit is wel ‘t laatste wat ik had verwacht van zo’n jong, prachtig (buur)meisje.. Dan hoorde ik over jouw leven in Amsterdam (ik woon daar natuurlijk ook) en dan nam ik me zo vaak voor weer ‘ns met jullie af te spreken, maar de tijd vliegt voorbij. En opeens gebeurt zoiets.. de wereld staat stil. Ik heb veel stille momenten om jou gehad.
Ik wil je alle liefde, geluk en gezondheid wensen voor ‘t nieuwe jaar! Hopelijk ben je zo snel mogelijk sterk genoeg om weer samen wat te doen zoals in je oude leventje : ) maar als dat moment komt, wacht ik niet meer af ; )
Alle liefs en veel kusjes,
Daphne
Lieve Myrna,
Je verlangt op dit moment naar de buitenwereld maar ga naar je binnenwereld, daar is waar
geluk en vrede te vinden is. Dat is waar het altijd zal zijn .Haal de tijd uit je ziekte.
Liefs Adinda
Lieve Myrna,
Ik hoorde laatst van Peter dat je een blog hebt. vanavond heb ik het opgezocht en al je verhalen (en die van de mensen om je heen) gelezen. Wat heb ik een hoop respect voor je! Wat ben jij supersterk en wat sla jij je overal goed doorheen.
“Op het einde komt altijd alles goed, Is nog niet alles goed? dan is het nog niet het einde”
Dat is een spreuk waar ik me vaak aan heb vastgehouden. Ik heb gelezen dat jullie heel veel van deze mooie spreuken hebben. Hou je daar aan vast.
We denken vaak aan je.
Liefs Raymond en Janneke
Lieve Myrna,
Wat heb je weer prachtig geschreven!
De manier waarop je schrijft, laat zien dat jij alweer de oprit naar de snelweg te pakken hebt en op de goede weg bent!
Ik weet zeker dat jij zometeen de goede afslag neemt en volgend jaar tussen de mensen op het ijs zal staan!
Ik wens jou en je dierbaren het allerbeste voor 2010.
Liefs Manon
(BCC finance)
Hee Myr!
Dat heb je mooi gezegd! Het jaar van herstel is begonnen. Nu nog de koude wintermaanden door en daarna op naar het herstel in het voorjaar!
Ik wens je alle kracht en goeds toe die je nodig hebt en ben ontzettend trots op je!
Kus Peter
Hoi Myrna!
Je kent me niet echt, ik ben het nichtje van Peter. Ik heb je wel eens op verjaardagen bij Peter gezien. Ik heb ook samen met Robbert-Jan bij de kwantum gewerkt.
Ik volg je weblog en ik moet zeggen dat ik heel veel bewondering heb voor je moed en je doorzettingsvermogen.
Laat 2010 jouw jaar worden!!!!
Groetjes Susanne
Hoi Myrna,
Heel veel sterkte de komende dagen in het AMC. Ik hoorde van je moeder dat deze kuur gelukkig een dagje korter duurt. Dus als het allemaal goed verloopt ben je zaterdagavond weer thuis. Hoop dat de tijd een beetje snel voorbij gaat.
groetjes Peter Ingrid Sven en Martijn
hallo Myrna,
Ik zal me eerst even voorstellen, want je kent me niet, maar je ouders kennen me wel en speciaal jouw moeder Romy, want ik ken haar van de jachthaven in Leimuiden (wij hadden toen ‘n sloep) en van de sportschool PLUX.
Mijn naam is Bert en ik woon in de Eidereend vlakbij jou en je ouders, vroeger toen je nog ‘n klein meisje was kwam ik je wel eens tegen met jouw ,toen nog jonge, labrador , ik liep n.l. ook regelmatig met mijn hond in die omgeving.
Ik ben maanden geleden jouw moeder tegengekomen, nadat ik haar ‘n tijd niet had gezien op de sportschool en zij vertelde mij het treurige nieuws over jou en de evt verschrikkelijke gevolgen daarvan, er was toen nog niets van de toekomst bekend.
Nu was ik afgelopen weekend bij vrienden op bezoek, ook in de Eidereend en toen hoorde ik het verhaal van jou Myrna en dat heeft me heel erg getroffen en diep geraakt. De volgende dag heb ik jou weblog bekeken en toen begreep ik pas echt wat voor ‘n verschrikkelijke periode jij hebt moeten doorstaan, ik was er stil van, wat kun je allemaal niet meemaken in zo’n korte periode. Dit moet voor jou ‘n onbegrijpelijk moeilijke fase in jouw nog zo jonge leven zijn, dit is niet te bevatten. Je staat er pas bij stil als je jouw verhalen leest op jouw weblog, waarin je alles heel realistisch benaderd en beschrijft en toch proef ik in jouw tekst dat je van binnen schreeuwt en huilt om het ongeloof en onbegrip dat jij met je meedraagt en dan toch aan de buitenkant die betoverende glimlach weet te brengen op jouw gezicht. Ik ben diep onder de indruk van jouw strijd tegen deze waanzinnige sluipmoordenaar die het fikst om jouw toekomst van de ene op de andere dag op ‘n totaal ander spoor brengt welke jij niet hebt uitgekozen, maar wel voor jou is bepaald. Je verliest de grip, de zelfstandigheid en de mogelijkheid om hier ‘n barricade op te werpen om deze nachtmerrie te doen stoppen, wakker worden heeft geen zin, je blijft er midden in zitten en je hebt het maar te accepteren dat deze nachtmerrie zo ellendig de werkelijkheid is geworden.
Al jouw verhalen getuigen van ‘n enorme wilskracht, strijd en geloof, om de toekomst naar je toe te sleuren en te omarmen om maar zo snel deze nachtmerrie te vergeten en weer te mogen leven zoals jij dat altijd voor ogen hebt gehad met je vriend en je ouders om je heen en met al die lieve vrienden die er voor je zullen zijn om je te steunen in deze oneerlijke strijd, maar geloof me Myrna, jij gaat die strijd winnen want je verdient het om te mogen leven zoals jij dat wil en niet die vreselijke ziekte die ‘n anker heeft uitgegooid om jou te willen stoppen, geef niet op Myrna, je bent onbegrijpelijk dapper, moedig en vol levenslust en die kracht heb je niet voor niets gekregen,dat is om de strijd te winnen en straks alle liefde, aandacht, genegenheid in alle rust te mogen omarmen en je zult er als geen ander intens van genieten, want je hebt de strijd straks gewonnen, de pijn vergeten en alle ellende in ‘n doosje gedaan en opgestuurd naar “onbekende bestemming”.
Jij bent ‘n ongelooflijke dappere jonge vrouw en ik kan me voorstellen dat iedereen om jou heen geweldig trots op jou is zoals jij dit ondergaat en er toch zo rationeel over kunt praten zonder dat je ‘n klacht of iets negatiefs over je lippen brengt.
Myrna, ik moest dit alles even kwijt en ik weet dat de toekomst voor jou er heel rooskleurig uit gaat zien, zodat je volop van het mooie leven kan genieten, je hebt in ieder geval voor veel mensen het leven al mooi gemaakt met jouw instelling , jouw strijd, jouw geloof en jouw liefde voor het leven.
heel veel sterkte toegewenst,
Bert Grömmel
Lieve Myrna,Lieve Familie,
Wij lezen elke x weer vol bewondering jou verhalen.
Je schrijft zo positief, maar ik merk ook dat je hart huilt.
voor je gevoel zit je op de verkeerde afslag
maar die TomTom van jou werkt nog prima.
Uiteindelijk kom jij ook weer op die snelweg.
Lieve groeten,
Willy, Tom en Manouk
Hoi Myrna,
Begrijp uit het bericht van Peter en Ingrid dat je alweer in het AMC bent geweest voor een nieuwe kuur. Hoop dat het weer een beetje beter met je gaat want in je laatst geschreven bericht konden we allemaal lezen dat het toch maar moeilijk is. De komende weken zal je ook nog op een zijspoor staan maar we hopen toch dat je vanaf het voorjaar weer kan invoegen op de goede weg.Vorig jaar stond ik buiten met je moeder je praten en toen zij ze over een jaar weten we pas meer, volgens mij zit het eerste half jaar er nu bijna op laat het tweede half jaar gaan over herstel je hebt het verdiend.
veel liefs Wout en Daphne
Lieve Myrna,
Je hebt misschien wel een afslag genomen, maar voor mij zit je “slechts” op de parallelweg, en ga je nog steeds dezelfde (goede) kant op! En dankzij jouw ongelooflijke, onvoorstelbare positieve instelling doe je nog steeds volledig met iedereen mee…
Natuurlijk is het allemaal heel erg zwaar en moeilijk, maar met al die mensen om je heen die je steunen komt het goed. Zuid-Frankrijk lonkt naar je en wacht op je.
Sterkte!
Dennis